Bijzonder De Peyler

Stedenbouwkundige aspecten

Water en groen vormen samen belangrijke kwaliteiten voor gebieden waar gewoond, gewerkt en/of gerecreëerd wordt. Wonen op Water  kan worden toegepast op meren en rivieren, in polderlandschappen en langs oevers en dijken. Maar ook op plekken waar nu nog geen water of te weinig water is, bijvoorbeeld binnenstedelijk of in landbouwgebieden. Door water als landschappelijk en recreatief element te omarmen – of toe te voegen aan bestaande plannen - kan vaak een betere waterhuishouding worden gerealiseerd én een belangrijke meerwaarde worden gecreëerd voor bewoners en gebruikers. Dankzij Wonen op Water  levert water behalve meer kwaliteit dus ook meer rendement op.

drijvend of amfibisch

(Gebieds)projecten en individuele gebouwen kunnen zowel drijvend als amfibisch worden ontwikkeld: geheel of gedeeltelijk op het water. Bij individuele woningen of gebouwen kunnen bijvoorbeeld de buitenruimtes (terras, tuin) op het water worden gesitueerd. Ten opzichte van een ‘gewoon terras’ op de oever biedt dit naast ruimtewinst als voordeel, dat het hele gebouw cq de hele woning een veel directere relatie krijgt met het water (veel dichter/directer op het water wonen, werken, leven).  Dat geldt ook voor amfibische wijken, die niet ‘ophouden bij de waterkant’ maar juist daarin doorlopen: het water wordt intenser beleefd; de meerwaarde ervan wordt groter.

fasering en flexibiliteit

De ontwikkeling van een drijvende woonbuurt is relatief eenvoudig te faseren. Onderdelen kunnen over het water binnengedreven worden en gemakkelijk worden aangesloten. Een drijvend gebouw is een relatief makkelijk te verplaatsen object. Een drijvende wijk is dan ook zonder veel moeite uit te breiden of te ‘herstructureren’. Individuele gebruikers of bewoners kunnen de oriëntatie van hun woning binnen de eigen kavel relatief eenvoudig wijzigen of op den duur – met gebouw en al – verhuizen naar een andere waterwijk. Bouwen op water is dus veel flexibeler dan bouwen op het land en biedt daarmee ook duurzamer oplossingen voor de toekomst. 

ontsluiting

De ontsluiting van een drijvende of amfibische wijk kan bestaan uit (een combinatie van) dijken, taluds, bruggen, veer/trekponten, steigers en drijvende wegen. Afhankelijk van onder meer de gekozen parkeeroplossing, oplossingen voor huisvuil en voorschriften ten aanzien van hulpdiensten enz. kunnen (drijvende) steigers op het water geheel of gedeeltelijk berijdbaar worden gemaakt voor gemotoriseerd verkeer.

oriëntatie

• Water staat voor vrijheid, individualiteit en openheid. Het is voor de beleving van bewoners en gebruikers van belang die kwaliteit in het stedenbouwkundig plan te accentueren, door (bijvoorbeeld) voldoende afwisseling van water en bebouwing, de oriëntatie van bouwwerken ten opzichte van elkaar (uitzicht) en voldoende variatie in bouwhoogtes (tot 4 lagen) en volumes.
• Een ander belangrijk aspect is de tastbaarheid, de (unieke) ervaring van water. Door woningen/gebouwen ruimte te geven in het water en te zorgen voor veel zichtlijnen van binnen naar buiten, wordt de beleving van water optimaal.
• Een lastig punt is privacy. Hekken en heggen wil je immers liever vermijden, in een open waterlandschap. De oriëntatie van woningen ten opzichte van elkaar is hier de sleutel en vergt in een drijvende of een amfibische wijk dan ook extra aandacht. Op deze manier wordt privacy op een duurzame manier opgelost en wordt er dus voorkomen dat men erfafscheidingen gaat plaatsen.